Elveda

Bir hayat düşünün uçurumun kenarında, bir hayat düşünün okyanusun ortasında, ne simidi var kurtulmak için ne de tutunacak bir dal. Aramaktan bıkmışken bir çıkış yolu, ve tam vazgeçtim derken gelen kurtuluş. Kurtuluş sandığın veya.. Her sevdadan geriye kalan sadece hayal kırıklığı olarak kalıyor,bu hep böyle midir? Hep bir taraf diğerinden daha mı çok sevmek zorunda, veya herşeyin iyisi için gitmek mi gerekir? Hem gider mi insan çok seviyorken?

Gittikten sonra oturup kalıyorsun, düşünüyorsun sadece və kendine diyorsun ki daha bizim gerçekleştiremediğmiz hayallerimiz var, bunları benim üzerime bırakıp neden gidiyorsun? Yaptığın yanlışları ve hataları gözden geçiriyorsun. Ve sonra diyorsun ki ; ben bunu hak ettim. Ben bunlar yaşamayı hak ettim. Hak ettiğim için yaşıyorum. Kendine acı çektirmekte hayatına devam etmekte insanın kendi elinde. Ancak bu denli yarası tazeyken,nasıl devam edebilir ki insan yaşamaya. Ayrıca verilen sözleri geliyor aklına.. Yaşamam gerek diyorsun. Nefret etsen de kendinden yaşamam gerek..